Gwiazda Bydgoszcz to najstarszy klub sportowy w mieście, którego początki sięgają 26 kwietnia 1920 roku. Założony został przez członków sekcji piłki nożnej działającej przy parafii Świętej Trójcy, należących do Polskiego Związku Uczącej się Młodzieży, znanego także jako "Towarzystwo Terminatorów". Organizacja ta skupiała uczniów i młodych czeladników z polskich cechów rzemieślniczych, a działalność sportowa stanowiła jedynie jeden z aspektów ich szeroko zakrojonej aktywności.
Pierwszy zarząd klubu tworzyli: prezes Władysław Pazderski, sekretarz Teofil Ciesielski, skarbnik Bolesław Cyra oraz członkowie Leon Jackowski i Leon Brzozowski. Początkowo rozważano dla klubu nazwy takie jak „Słońce” czy „Brda”, jednak ostatecznie zdecydowano się na „Gwiazdę”. Za barwy klubowe przyjęto biel i błękit, a symbolem stała się niebieska, pięcioramienna gwiazda. Od co najmniej 1922 roku zawodnicy występowali w charakterystycznych strojach w pionowe biało-niebieskie pasy. W okresie międzywojennym klub funkcjonował wyłącznie dzięki składkom członkowskim. Z wyjątkiem koszulek, całe wyposażenie sportowcy musieli zdobywać na własną rękę. Zawodnikami byli najczęściej mieszkańcy mniej zamożnych dzielnic, takich jak Miedzyń, Wilczak, Czyżkówko, Okole czy nawet Szwederowo. Mecze, początkowo amatorskie, odbywały się na niezagospodarowanych placach – najczęściej przy VI śluzie nad Kanałem Bydgoskim, gdzie obecnie mieści się stadion. W tamtych latach istniało tam jedynie piaszczyste boisko i wąska, zaniedbana ścieżka lekkoatletyczna. Zawody rozgrywano również w Ogrodzie Patzera (między ulicami Kordeckiego, Św. Trójcy i Kruszwicką) oraz na Poligonie Ułańskim 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich, na obecnym Błoniu.
W latach 20. nie istniała jeszcze miejska liga piłkarska, dlatego Gwiazda rozgrywała mecze towarzyskie z drużynami wojskowymi i reprezentacjami różnych środowisk oraz miejscowości. W 1924 roku klub dołączył do utworzonego rok wcześniej Toruńskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, który w 1928 roku przeniósł swoją siedzibę do Bydgoszczy i zmienił nazwę na Pomorski Okręgowy Związek Piłki Nożnej. Od 1924 roku Gwiazda regularnie uczestniczyła w rozgrywkach o Mistrzostwo Bydgoszczy (Puchar Prezydenta Miasta). Na przełomie lat 20. i 30. klub należał do czołowych zespołów klasy B. W 1933 roku zdobył mistrzostwo tej klasy rozgrywkowej, lecz niestety nie udało się awansować do klasy A (ówczesnej II ligi) – przegrano decydujące starcie z KS Toruń. Podobnie zakończyła się walka o mistrzostwo Pomorza w sezonie 1936/37, kiedy Gwiazda uległa Gryfowi Toruń 0:3.
Od 1926 roku klub rozwijał się jako wielosekcyjny. W kolejnych latach powstały sekcje: tenisa stołowego, lekkiej atletyki (która w 1932 roku zdobyła mistrzostwo Pomorza juniorów w sztafecie 4 x 200 m; klub zasłynął także organizacją biegów przełajowych), kajakarstwa (od 1931 roku – mistrzostwo Pomorza w 1932 na dystansie 1000 m), a także koszykówki i siatkówki (obie od 1935/36 roku). Z czasem rozbudowano zaplecze sportowe klubu. Powstały m.in. barak z szatniami i natryskami, drewniana trybuna, boiska do koszykówki i siatkówki oraz przystań kajakarska – zlokalizowana w rejonie trzech baraków niedaleko Babiej Wsi.
Poza działalnością sportową, Gwiazda odgrywała także ważną rolę wychowawczą i społeczną, biorąc udział w licznych uroczystościach patriotycznych. Kompleks sportowy klubu, wybudowany jeszcze przed II wojną światową (dawniej noszący imię Idziego Świtały), mieści się na Miedzyniu – dzielnicy położonej w zachodniej części Bydgoszczy.
